Başkalarını üzerek ilerlemeyi düşünmek, çok kötü bir seçenektir. Hayat kimsenin ağlayarak kaybettiğini bir başkasına gülerek kazandırmıyor. Hayat, er ya da geç insanın başkasına yaşattığı şeyleri kendisine de yaşatıyor...
Herhangi bir şey olmadan önce insan olun! Paranın, mevkinin, itibarın, bilginin sahibi olmadan önce, kendinizi etrafınızdakilerin hayranlıkla baktığı biri haline getirmeden önce, başkalarının acısını hisseden bir insan olun…
Sonunda maddi olan her şey biter ya da değiştirilir ama insanlık bunu telafi etmez. Hiçbir şey o hayatın telafisi olamaz, peki hayatın tüm zevklerine sahip olup da kalbinin atmaması ne işe yarar?
İnsan bir işe başlamadan veya yola çıkmadan önce başaracağına inanması gerek, sadece gövde gösterisi için ileriye atılanlar yüzü gözü boyanıp bir yağmur tanesi ile silinip altındaki gerçek ortaya çıkınca al benisi yok olur…
Hiç bir işte veya planlamada başarı kendiliğinden gelmez sen gayret edeceksin, samimi olacaksın ki mutlu sona eresin. Emeğin, alınterinin olmadığı kazanç saman alevi gibi söner!…
Bak kefenin cebi yok, modası geçmemyen tek şey “KEFEN” hala tek parça, hala beyaz, hala cebi yok!
Allah kalbimize olmayacak işlerin, hayırlı olmayan hiçbir şeyin sevgisini vermesin. Şer getirecek işlere yöneltmesin. Hep güzeli görmeyi, güzel bakmayı huy edindirsin!