Bugün de bazı küresel güçlerin bir ülkeyi bölmek veya parçalamak söz konusu olduğunda ilk olarak Kürt meselesini gündeme getirmesi dikkat çekicidir. Bu durum aslında Kürt halkını bir araç gibi görmekten başka bir anlam taşımaz. Yani bir halkın kendi iradesi, kendi tarihi ve kendi gerçekliği yok sayılarak, yalnızca jeopolitik hesapların parçası haline getirilmesi söz konusudur. Bu da açıkça bir halkı küçümsemek ve onu siyasi bir enstrüman gibi görmek anlamına gelir.
Oysa Kürtler bu coğrafyanın en kadim halklarından biridir. Yüzyıllardır aynı topraklarda yaşamış, aynı acıları ve sevinçleri paylaşmış bir toplumdur. Bu nedenle dış güçlerin çizdiği haritalar ya da masa başında hazırlanan projeler üzerinden bir gelecek inşa etmek mümkün değildir. Tarih defalarca göstermiştir ki, dış müdahalelerle kurulan ya da şekillendirilen siyasi projeler uzun vadede ne bölge halklarına huzur getirmiştir ne de kalıcı olabilmiştir.
Burada asıl mesele, Kürtlerin ya da başka bir halkın hakları değil; bu hakların kimler tarafından ve hangi amaçlarla gündeme getirildiğidir. Eğer bir mesele gerçekten halkların huzuru ve refahı için gündeme geliyorsa, bunun yolu diyalogdan, ortak akıldan ve birlikte yaşama iradesinden geçer. Ancak eğer mesele büyük güçlerin bölgesel hesaplarıysa, o zaman ortada bir hak mücadelesinden çok jeopolitik bir oyun vardır.
Bu nedenle Kürt toplumunun da bu tür projelere karşı son derece dikkatli olması gerekir. Çünkü tarihte pek çok kez dış güçlerin vaatleriyle yola çıkan hareketlerin, sonunda hem kendi halklarına hem de bulundukları coğrafyaya ağır bedeller ödettiği görülmüştür.
Sonuç olarak; Ortadoğu’nun ihtiyacı yeni sınırlar, yeni ayrılıklar ya da yeni çatışmalar değildir. Bu coğrafyanın ihtiyacı; ortak akıl, birlikte yaşama kültürü ve halkların birbirine güvenidir. Gerçek çözüm, dışarıdan dayatılan projelerde değil; bu topraklarda yaşayan insanların kendi iradesinde saklıdır.