Asıl olan millete çiçek vermek değil, millete güven vermektir.
Çünkü güvenin olduğu yerde zaten sevgi de olur, saygı da olur, sadakat de olur. İnsan kendini değerli hissettiği yere gönlünü de verir, emeğini de verir. Ama güvenin olmadığı yerde verilen en güzel çiçek bile kısa sürede solar.
Bugün özellikle küçük şehirlerde ve ilçelerde insanların beklentisi çok büyük şeyler değildir. İnsanlar sadece samimiyet görmek, sözlerin arkasında durulduğunu hissetmek ister. Bu durum Ağrı’nın Diyadin ilçesi için de farklı değildir.
Diyadin halkı yıllardır zorluklara rağmen sabırlı, çalışkan ve dayanışma kültürünü koruyan bir toplumdur. İnsanlar burada birbirine güvenerek yaşam kurar, komşusuna sırtını yaslayarak ayakta durur. Fakat vatandaşın devletten, yöneticilerden ve temsilcilerden beklediği en önemli şey de yine güvendir.
Çünkü Diyadin’de insanlar gösterişten çok samimiyete bakar. Büyük sözlerden çok verilen sözlerin tutulmasına önem verir. Bir vatandaşın kapısı çalındığında, bir sorun dile getirildiğinde gerçekten dinlenmek ister.
Eğer yönetenler halka güven verirse, Diyadin’deki insanlar bunun karşılığını fazlasıyla verir. Bu topraklarda sadakat vardır, vefa vardır. Ama bunların hepsi güvenle büyür.
Bu yüzden tekrar söylemek gerekir: Millete çiçek vermek kolaydır. Bir gün sürer, bir fotoğraf karesinde kalır.
Ama millete güven vermek zordur. Emek ister, samimiyet ister, adalet ister.
İşte Diyadin’in asıl ihtiyacı da tam olarak budur: Çiçekten önce güven… Çünkü güven varsa, gerisi zaten kendiliğinden gelir.