Hayatın güzel insanları, hayatı güzelleştirmeye çalışıyor ama! Çirkin yüzlü insanlar hayatı güzelleştirmeye çalışan insanlara hayatı zindan ve dar etmek için her türlü yalanı, gıybeti, iftirayı atıyorlar ve şeytanlaşıyorlar...
Şuna inandık ki, yürekten tutan, yürekte tutunur...
Yürekten tutmayan hiç bir yürekte tutunamaz!..
Ama gel gör ki, yüreksizler yüreklilere tutunuyor ve o yüreklilerin sayesinde yalandan iyi görseniyorlar.
Hani derler ya, En Mükemmel adalet, insanın kendi vicdanıdır. Bence çok doğru. Ama öyle vicdansızlar var ki, öyle vicdansızlar türemiş ki, öyle vicdanları nasır tutmuş kişiler var ki, ve onlar için herşey mübah.
Bu vicdansız insanlar, menfaatleri için... Vicdanının sesini duyan ve vicdanında adaleti olanların sırtına binmiş ve vicdansızca yolunu utanmadan sıkılmadan devam ediyor.
Sonra ne mi oldu? Yanımızdaki insan sayısı bir eldeki parmak sayısını geçmedi. Ne kadar boş ve vicdansız insan tanımışız onu öğrendik. Başka da bişey olmadı.
Mutluluğu için ömrünü adadığın kişi, gün gelipte senin mutsuzluğunu vicdansızca görmezden gelebiliyor.
Vicdanın sesini duymayan vicdansızlar... Sizde hiç vefa yok mu? Sizde hiç insanlık yok mu? Sizde hiç Allah korkusu yokmu mu? Ey vicdansızlar... Cüssen dağ kadar da olsa, Eğer her rüzgarda sallanıyorsan, Bilesin ki ottan farkın yoktur!
Bilmeden yapılan hata yanlışlıktır, bilerek yapılan hata ise ihanettir... Siz ey vicdansızlar, siz hep bilerek hata üstüne hata yapıyorsunuz,siz hep vicdansızlık üstüne vicdansızlık yapıyorsunuz.
Yazarında ifade ettiği gibi, zalimin zulmüne çare yok da, cahilin zulmü çekilmiyor... İşte bu vicdansızların alayı cahil hemde kör cahil.
Hani bir söz var ya? "Cahilden dostun olacağına, alimden düşmanın olsun,"Allah aşkına vicdanı olmayan cahilden, vicdanı olmayan alimden ne dost olur, ne de düşman olur. Çünkü vicdansız alimin, vicdansız cahilin birbirinden hiç farkı yok!..
Bir insan başkasının acısını duyabiliyorsa insandır. Ama nerde!... Bunlar insanlıktan nasibini almamış, insanların sırtına binerek bir yerlere gelen,nankörlüğü meslek edinen, hep bana bana diyen, hep sana sana diyen, ama bir türlü bir sana bir bana diyemeyen acımasız ve vicdanın sesini duymayan ruhsuzlardır.
Can Yücel demiş ki, "Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi... "
Tostoy demiş ki, "Bozulduğu zaman insandan daha korkunç bir yaratık yoktur. "..
