Ancak bazı dönemler vardır ki, konuşmaktan çok susmak daha anlamlıdır. Her şeyi dile getirmenin, her sorunu yüksek sesle tartışmanın yerine; durup düşünmek, kendimizi sorgulamak gerekir. Çünkü Diyadin’in yaşadığı pek çok sorunun içinde sadece yönetenlerin değil, toplum olarak hepimizin payı olduğunu görmek zorundayız. Bu yüzden bazen susmak, eleştiriden daha güçlü bir mesaj taşır.
Diyadin’de yıllardır değişmesini beklediğimiz pek çok konu var. Sokakların düzeninden çevre bilincine, ortak yaşam kültüründen sahiplenme duygusuna kadar birçok başlıkta eksiklikler göze çarpıyor. Bir yandan hizmet beklerken, diğer yandan yaşadığımız şehre ne kadar sahip çıktığımızı da düşünmek gerekiyor. Çünkü bir memleketi sadece yapılan yatırımlar değil, o memlekette yaşayan insanların tavrı da şekillendirir.
Bugün Diyadin için konuşmak yerine biraz susmak gerekiyor. Ama bu suskunluk bir kabulleniş değil, aksine bir iç muhasebe çağrısıdır. Kendimize dönüp “Biz ne yaptık?” sorusunu sormadan, başkalarından hesap sormanın bir anlamı yok. İlçemizin sorunlarını yalnızca eleştirmekle değil, çözümün bir parçası olmakla aşabiliriz.
Belki de Diyadin’in en çok ihtiyacı olan şey, bu toplumsal farkındalıktır. Herkesin taşın altına elini koyduğu, eleştirmek kadar sorumluluk aldığı bir anlayış. Çünkü değişim önce zihinde başlar, sonra sokaklara yansır. Diyadin’in yarını, bugünkü duruşumuzla şekillenecek.
Diyadin’in sorunları ve sıkıntıları ile ilgili ansiklopedi dolusu yazı yazabiliriz. Ama bazı dönemlerde susmak, yazmaktan çok daha büyük bir erdemdir. Susalım… ve sadece şunu bilelim:Kendimiz ettik, kendimizi sorgulayacağız
