İlçede gezen, vatandaşla oturup kalkan, derdi de sevinci de yerinde gören basın mensupları olarak bizler, yıllardır aynı sıkıntıları dile getiriyoruz. Ama ne yazık ki anlatmaktan yorulduk, dinleyenlerden bir hareket yok.
Yollar bozuk, hizmetler aksıyor, bazı işler gecikiyor… Vatandaş “Ne zaman çözülecek bu meseleler?” diye soruyor, biz de bu soruları her gün yetkililere iletiyoruz. Fakat görünen o ki, koltuktan kalkıp sahaya inmek çoğu kişinin aklına bile gelmiyor.
Diyadin halkı artık laf değil, icraat görmek istiyor. “Bir gün biri gelsin de şu sorunları yerinde görsün” diye bekleyen insanlar var. Çünkü masa başında alınan kararlar sahadaki gerçeklerle tutmuyor; bunu en iyi bu ilçede yaşayanlar biliyor.
Bizim yaptığımız sadece haber değil; halkın sesini duyurmak, kimsenin görmediğini göstermek. Ama bu sesin karşılık bulmaması hem vatandaşı üzüyor hem de bizleri kırıyor. Çünkü bu ilçe daha iyisini hak ediyor.
Diyadin’in yolları, kaldırımları, hizmetleri, her şeyi bir dokunuşla bile değişecek durumda. Yeter ki biri çıkıp “Biz bu işi çözeceğiz” desin, yeter ki sahaya inilsin.
Diyadin halkının istediği çok bir şey değil; ilgilenilsin, görülülsün, duyulsun. Sorunlar konuşuldukça değil, adım atıldıkça bitecek. Ve biz buradan tekrar söyleyelim: Diyadin bekliyor, umut hâlâ tükenmiş değil.
